Pokazywanie postów oznaczonych etykietą demokracja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą demokracja. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 17 października 2023

Konfederacja NIE zachwiała „bandą czworga”

Lider Konfederacji Sławomir Mentzen wielokrotnie zapowiadał, że jego ugrupowanie idzie do wyborów, by „wywrócić stolik”. Obiecanki cacanki, a głupiemu radość, więc nagrania z szumnymi deklaracjami zrobiły na TikToku zawrotną karierę. I na tym się skończyło. Nienaruszona „banda czworga” świetnie się trzyma.

PO, PSL, SLD, PiS i ich przystawki – zostały przy korycie. Starym zwyczajem zamieniają się rolami – teraz tamci znowu będą rządzić, a ugrupowanie Kaczyńskiego wraca do roli opozycji. Nic się nie zmieniło od czasów układu zawartego przy Okrągłym Stole, który poprzedziło chlanie wódy w Magdalence.

niedziela, 15 października 2023

15 października zostaję w domu!

«Wybory 4 czerwca 1989. Klęska komuny i triumf „Solidarności”». Taki tytuł można znaleźć na stronie Instytutu Pamięci Narodowej.

Na zdjęciu moi rodzice Teresa i Jarosław oraz babcia Amelia, podczas pierwszych „wolnych” i „demokratycznych” wyborów. Mama siedzi w komisji wyborczej, śp. ojciec ze swoją mamą przyszli zagłosować. Na ich twarzach wielka radość. Rodzice działali w „Solidarności”, byli mocno zaangażowani. W naszym domu bywali ważni ludzie. Mój ojciec był znanym dziennikarzem drugiego obiegu. Jego idolem był z początku Adam Michnik, czego ojciec strasznie się potem wstydził. Najaktywniej działał w Szczecinie, gdzie mieszkał przed wyprowadzką na Śląsk. Po upadku „komuny” włączył się w struktury Porozumienia Centrum. Osobiście znał człowieka, który od lat rządzi Polską.

Chodziłam w tamtych czasach do zerówki / pierwszej klasy podstawówki. Nasz dom w Pyskowicach był obwieszony plakatami „Solidarności”. Któregoś dnia, jak przyszłam do szkoły, koleżanka z klasy powiedziała podekscytowana: «Widziałam wczoraj twojego tatę w telewizji». To ogromna sensacja w tak małym miasteczku, że ktoś z mieszkańców trafił na szklany ekran.

środa, 20 października 2021

Przyganiał kocioł garnkowi, a sam smoli

Na antenie amerykańskiej telewizji CNN "eksperci" debatowali nad kondycją demokracji w Europie i porównali Polskę oraz Węgry do Turcji - że niby w tych państwach "gnije" demokracja (śmieszne określenie, przecież ustrój ten nigdy nie był świeży, zawsze cuchnął padliną, gdyż sam w sobie jest na tyle wadliwy, że prowadzi do upadku narodów i cywilizacji).

Nie wiem jak u Węgrów i Turków, ale obawiam się, że w Polsce demokracja przedstawicielska nadal działa na całego, o czym świadczy banda nieudaczników wybrana przy urnach przez zmanipulowane i ogłupiałe społeczeństwo. Gdyby nie było u nas demokracji, to zapewne Polską rządziliby mądrzejsi ludzie. Gdyby Polską rządzili mądrzejsi ludzie, to potrafiłby się dogadać z sąsiadami. Gdyby dogadali się z sąsiadami, to nie trzeba by było wydawać milionów na budowę muru przy wschodniej granicy; mielibyśmy tańszy gaz; otworzyły by się przed nami atrakcyjne rynki zbytu na polskie produkty, itp.

poniedziałek, 10 sierpnia 2020

Łukaszenko musi zostać!

Wtrącanie się w wewnętrzne sprawy innego państwa uważam za przejaw chamstwa i niebywałej arogancji. Nie będzie to więc dyktando o tym, jak powinni zachować się Białorusini. Będzie to desperackie wołanie Polki, która nadzieję na ocalenie własnej tożsamości pokłada w dalszym istnieniu Aleksandra Łukaszenki przy władzy.

Lata 90. XX wieku, byłam wtedy smarkaczem, kompletnie niczego nie rozumiałam z polityki. Oglądam z rodzicami telewizor, wieczorne wydanie któregoś tam serwisu informacyjnego. Trwa jakiś międzynarodowy szczyt z udziałem przywódców państw. Kamera, ujęcie, akcja. Na szklanym ekranie sala konferencyjna i... zbliżenie na puste krzesła obok Aleksandra Łukaszenki. Z komentarza relacjonującego wydarzenie dziennikarza dowiaduję się, że nikt nie chciał usiąść obok prezydenta Białorusi. Przywódcy innych państw bojkotowali w ten sposób prowadzoną przez niego politykę.
Łukaszenko siedział sam, nikt do niego nie zagadywał, chciano go w ten sposób strasznie upokorzyć. Jednak w mojej pamięci zachował się obraz człowieka, owszem osamotnionego, ale... z dumnie podniesioną głową. O całej reszcie pomyślałam, że to zwykłe chamy. Kompletnie nie pamiętam o co wtedy poszło. Zresztą nie o jakiś szczegół tu teraz chodzi. Wystarczy wiedzieć, iż prezydent Białorusi wyróżnia się na tle innych europejskich przywódców tym, że nie wpuścił do swojego kraju Georga Sorosa z jego organizacjami. Mało? To jedziemy dalej.

niedziela, 15 marca 2020

Jak Azerowie radzą sobie z demokracją?

Na zaproszenie Azerbejdżańskiej Centralnej Komisji Wyborczej pojechałam do Baku przyglądać się tegorocznym wyborom parlamentarnym. W stolicy Azerbejdżanu jako obserwator reprezentowałam polskie media, z ramienia tygodnika „Myśl Polska”. To dla mnie niezwykłe wyróżnienie, jednak zważywszy na mój sceptyczny stosunek do demokracji w pewnym sensie poczułam się też zakłopotana. Bo jak tu stać na straży systemu, którego – delikatnie rzecz ujmując – nie darzę poważaniem?
Poniekąd czułam się też onieśmielona tym, że choć jestem zwolenniczką porządku i praworządności, to uważam za wielce nieeleganckie wtrącanie się w wewnętrzne sprawy czyjegoś państwa. Niemniej jednak, skuszona okazją odwiedzenia odległego kraju, zaproszenie z radością przyjęłam. Bez względu na osobiste przekonania podeszłam do niecodziennej misji z powagą i zaangażowaniem.

poniedziałek, 30 lipca 2018

Partie polityczne zagrażają demokracji

fot.: www.januszsanocki.com
Wywiad Januszem Sanockim, niezrzeszonym posłem na Sejm VIII kadencji. 

Czy Polacy są gotowi na to, by wziąć sprawy w swoje ręce i decydować o własnym państwie poprzez udział w licznych referendach?

- To jest pytanie o zderzenie z modelem szwajcarskim, który jest ciekawy, i który jest w pewnym sensie wymuszony przez głęboką tradycję sięgającą średniowiecza. 

Dokładnie tak. Na ile jest Panu znany ten szwajcarski ewenement? 

- Pierwsze moje spotkanie z tym modelem – i w ogóle z pojmowaniem przez Szwajcarów narodu – sięga stanu wojennego, kiedy byłem internowany. Pamiętam, że przyjeżdżały wtedy delegacje z Szwajcarskiego Czerwonego Krzyża. W więzieniu w Głogowie mieliśmy przypadek chłopaka, który siedział za Solidarność, ale miał jeszcze radziecki paszport – przybył z emigracji na zasadach repatriacji. Próbowałem wówczas wytłumaczyć Szwajcarowi z Czerwonego Krzyża, że czym innym jest obywatelstwo, a czym innym narodowość. Tymczasem mój rozmówca nie był w stanie tego zrozumieć, ponieważ w jego pojmowaniu, to paszport potwierdza narodowość. 

Potem pojechałem do Szwajcarii i zobaczyłem jak to wszystko działa w praktyce. Wcześniej czytałem na ten temat i muszę przyznać, że jest to pewien fenomen. Zastanawiając się nad historią alternatywną, żałuję, że w II Rzeczypospolitej nie wprowadzono modelu kantonalnego. Gdyby Ukraińcy, Białorusini i inni mieli wówczas swoje własne kantony i samorządność, to być może państwo polskie wtedy by przetrwało. 

Myślę, że demokracja bezpośrednia jest pięknym modelem, trochę dla nas bajecznym. W tym systemie człowiek wiąże się z niewielką ojczyzną; małym kawałkiem przestrzeni – w końcu kantony są niewielkie – gdzie ludzie się znają, mówią wspólnym językiem i sami rozwiązują swoje sprawy. 

Jak daleko nam do Szwajcarów?

- Niestety jesteśmy przyzwyczajeni do życia w państwie scentralizowanym, gdzie rząd rozwiązuje wszystkie problemy za obywateli.

niedziela, 29 lipca 2018

W demokracji „made in Poland” najmocniej uwodzi socjalizm

Pamięcią sięgam do zajęć z podyplomowych studiów dziennikarstwa. Jako młoda i nieobyta w mediach słuchaczka poznawałam tajniki relacji nadawca-odbiorca. Dowiedziałam się, że jedynie niewielki procent odbiorców zwraca uwagę na sens wypowiedzi prezentowanych na wizji. Pozostała większość skupia się na wyglądzie nadawcy (telewizja) i/lub barwie jego głosu (radio i telewizja).

Obserwując poczynania polityków wybieranych przy urnach wyborczych, dochodzę do wniosku, że z demokracją jest podobnie. Z tą różnicą, że czynnikiem decydującym niekoniecznie jest tutaj uroda czy terb głosu, ale… chwytliwe banialuki. Czy demokracja jest aż tak fatalnym systemem, skoro o wyborze kandydata zbyt często decyduje tani bajer, a nie merytoryczne przygotowanie kandydata? Dlaczego obywatele nie są w stanie w większości (bo przecież o większość w demokracji chodzi) wybrać dla siebie godnych reprezentantów i najlepszych rozwiązań?

czwartek, 25 grudnia 2014

Farsa 2014

Polacy stanęli w obliczu wielkiej próby. Wybory samorządowe 2014 wykazały, że demokracja w tym kraju to kpina. Bo jak tu poważnie traktować funkcjonowanie obecnego ustroju, kiedy okazuje się, że wiele głosów jest nieważnych, a ich podliczaniem zajął się wadliwy program? Pozostaje zapytać: czy mamy do czynienia ze zwyczajnym zaniedbaniem czy celową prowokacją? W obu przypadkach odpowiedź wskazuje na jedno - to koniec demokracji!

piątek, 21 listopada 2014

Daniem głównym ma być Polska! Sakiewicz i Fronda chcą odwrócić uwagę od przestrogi Grzegorza Brauna

Okrzyknięci przez opinię publiczną mianem „prawicy” i „patriotów” po wydarzeniach ostatniej nocy udowodnili - nie po raz pierwszy zresztą - że stanowią najbardziej obłudną część polityczno-społecznej rzeczywistości. Mowa o red. Sakiewiczu i środowisku Frondy, którzy rozpoczęli jazgot, po pokojowej skądinąd okupacji siedziby PKW. Paradoks polega na tym, że dzisiejsi ujadacze jawnie wspierali neobanderowską dzicz krwawo rozprawiającą się z legalną [sic!] władzą na Ukrainie.