Szczęść Boże! Spotykamy się w nietypowych okolicznościach –
dziennikarka z Polski rozmawia z katolickim księdzem na ziemi rządzonej
przez ajatollahów. Czy ksiądz jest Irańczykiem?
ks. Ryan Issa z Katolickiego Kościoła Asyryjskiego pw. Świętego Józefa w Teheranie: - Tak, jestem Irańczykiem.
Od kiedy są tu chrześcijanie?
- Chrześcijaństwo ma długą historię w tym kraju – przybyło do Iranu
pięć wieków przed islamem. Mamy tutaj bardzo stare kościoły, nawet
sprzed kilkuset lat.
W zachodnich mediach często słyszymy złe opinie na temat
życia w Iranie. Mówi się nawet, że chrześcijanie są tutaj mordowani i
nie mają żadnych praw. Jak naprawdę wyglądają na co dzień wasze stosunki
z muzułmanami? Czy jako chrześcijanie czujecie się tutaj bezpiecznie?
- Odpowiem na to pytanie jako chrześcijanin. Ocenianie ludzi, narodu
czy kraju na podstawie przekazu z mediów jest nielogiczne. Jest tyle
innych dróg wiodących do poznania prawdy – na przykład można zobaczyć
coś na własne oczy. Trzeba poznać rzeczywistość, aby lepiej zrozumieć
sytuację. Cokolwiek słyszymy z mediów nie jest wiarygodne. Prawda jest
taka, że nasze codzienne życie w tym kraju jest bardzo podobne do życia
muzułmanów. Jesteśmy wolni w naszych religijnych obrzędach. Posiadamy
dobre relacje z pozostałymi kościołami i wyznawcami innych religii. Jako
część społeczeństwa tego kraju żyjemy w zgodzie z naszymi sąsiadami.
Mamy przyjaciół i rodziny wśród muzułmanów. Jesteśmy ze sobą w bliskim
kontakcie. Więc ten pomysł, że nie czujemy się tutaj bezpiecznie jest
nieprawdziwy. I ten nieprawdziwy koncept nie może kształtować obrazu
chrześcijan w Iranie.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą islam. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą islam. Pokaż wszystkie posty
piątek, 8 grudnia 2017
piątek, 27 stycznia 2017
„Ekstremizm islamski, to ISIS, Talibowie, Al-Kaida. Ekstremizm żydowski to jest syjonizm”. Wywiad z ajatollahem Mehdi Hadavi Tehrani
![]() |
| Ajatollah Mehdi Hadavi Tehrani (pierwszy od prawej) |
Mehdi
Hadavi Tehrani:
Historia szyitów i sunnitów pochodzi z czasów Proroka Muhammada(1) [saws(2)].
W świętej księdze Koranu jest zapisane, że Bóg nakazał aby
ludzie podążali za rodziną Proroka Muhammada i żyli według ich
reguł. Jeszcze przed swoją śmiercią Prorok Muhammad kilkukrotnie
wskazał imama Alego [as(3)]
na swojego następcę. I ten podział na dwie grupy – szyitów i
sunnitów – zaczął się właśnie od śmierci Proroka. Część
ludzi nie chciała zaakceptować imama Alego, jako kalifa i następce
Proroka Muhammada i nie poszła za nakazem Proroka próbując go
zmienić. Przez ten konflikt nastąpił podział i rozpoczęły się
w islamie dwie drogi – szyicka i sunnicka.
Dlaczego niektórzy wyznawcy islamu nie chcieli zaakceptować nowego kalifa?
Ponieważ chcieli mieć władzę w swoich rękach. Poza tym, wśród ludzi, którzy zaczęli wyznawać islam – który był dopiero młodą religią – większość była arabami. W kulturze i tradycji arabskiej osoby starsze mają większe poważanie i mają wyższą pozycję w hierarchii społeczeństwa. Imam Ali w chwili śmierci Proroka, miał dopiero 33 lata. Pierwszym kalifem sunnitów został więc osiemdziesięcioletni Abu Bakr, gdyż z racji swojego wieku był bardziej poważany niż młody imam Ali. Dlatego większość ludzi podążyła za nim, a tylko mała grupka pozostała przy tych początkowych naukach Proroka i nakazach co do sukcesji po nim.
Dlaczego niektórzy wyznawcy islamu nie chcieli zaakceptować nowego kalifa?
Ponieważ chcieli mieć władzę w swoich rękach. Poza tym, wśród ludzi, którzy zaczęli wyznawać islam – który był dopiero młodą religią – większość była arabami. W kulturze i tradycji arabskiej osoby starsze mają większe poważanie i mają wyższą pozycję w hierarchii społeczeństwa. Imam Ali w chwili śmierci Proroka, miał dopiero 33 lata. Pierwszym kalifem sunnitów został więc osiemdziesięcioletni Abu Bakr, gdyż z racji swojego wieku był bardziej poważany niż młody imam Ali. Dlatego większość ludzi podążyła za nim, a tylko mała grupka pozostała przy tych początkowych naukach Proroka i nakazach co do sukcesji po nim.
niedziela, 13 marca 2016
Media - niezawodny sojusznik w odpalaniu III wojny światowej
Doświadczenie pokazuje, że wojna, aby
miała szansę rozkręcić się na całego, musi bazować na
podżeganiu do nienawiści. Największym sprzymierzeńcem decydentów
tego świata okazują się być środki masowego przekazu. Dla
przykładu, w Rwandzie nie doszłoby do masowego ludobójstwa,
gdyby ktoś nie zaprojektował, a następnie nie zrealizował planu
skłócenia ze sobą zamieszkujących tam plemion Tutsi i Hutu.
Narzędziem było radio. Cyklicznie powtarzające się audycje,
nakręcające jednych przeciw drugim, w konsekwencji doprowadziły do
tego, że maczety poszły w ruch i wyrżnięto ponad milion
niewinnych osób. Wszystko działo się w obecności biernie
przyglądających się temu wojsk ONZ.
Dwie szatańskie ideologie XX wieku:
nazizm i komunizm również chętnie korzystały z możliwości
masowego komunikowania się z obywatelami. Modelowym tego przykładem
jest produkcja III Rzeszy pt. „Żyd Süss” z 1940 roku. Ten
klasyczny nazistowski film propagandowy przedstawił historię
jednego Żyda, który popełnił ohydne zbrodnie. Celem tego
obrazu – i jemu podobnych – było wykreowanie negatywnego
wizerunku Żydów, tak, by naziści mogli z akceptacją Niemców
dokonywać swoich antysemickich zbrodni. Dalszy bieg wydarzeń
wszyscy znamy. W przypadku bolszewickiej rewolucji w Rosji
nieodłącznym elementem były propagandowe ulotki. Ten prosty nośnik
przekazu – jak i całą rewolucję – sfinansowały zachodnie
banki. Treść ulotek zawsze łączyło jedno: wzniecanie nienawiści
do drugiego człowieka. Siła przekazu okazała się być
przerażająca – dziesiątki milionów trupów!
niedziela, 2 sierpnia 2015
Chrześcijaństwo vs. islam, czyli sterowane zderzenie cywilizacji
Żeby było jasne – jestem zdecydowaną
przeciwniczką tzw. polityki multikulti. Wychowałam się w domu
przesiąkniętym narodowym duchem. Od najmłodszych lat mój śp. Dziadek
podsuwał mi książki Feliksa Konecznego, z którym w pełni się zgadzam co
do tego, że nie istnieje i istnieć nie może jedna cywilizacja
ogólnoludzka. Komuś jednak mocno zależy na tym, aby wbrew ludzkiej
naturze urządzić świat po swojemu. Żeby plan stworzenia nowego porządku
świata się powiódł, jego budowniczy wzięli sobie za cel zniszczenie
istniejących cywilizacji.
piątek, 1 maja 2015
Nie dajmy się skłócić z muzułmanami
„Trzymać się z dala od Arabów, bo oni obcinają głowy!”. „Nie współpracować z Iranem, ponieważ tam mordują chrześcijan!”. Te stereotypowe sformułowania wszyscy dobrze znamy. Pozornie może się wydawać, że ktoś chce nas przed kimś ostrzec; przed czymś uchronić. Nic bardziej mylnego. To bardzo pokrętne i przewrotne tłumaczenia. Nie można przecież budować poczucia bezpieczeństwa na zasiewaniu lęku. Zarówno w krajach arabskich, jak i w Iranie dominuje Islam. I to właśnie wyznawcami tej religii straszy się dziś na potęgę. Czy słusznie?
Dziwi mnie to bezkrytyczne i bezrefleksyjne poddawanie się antyislamskim stereotypom, szczególnie w Polsce, Ojczyźnie św. Jana Pawła II — papieża, który wzywał do wzajemnego poznania i dialogu z muzułmanami. Strach o którym mowa, wynika często niewiedzy. Człowiek bowiem boi się tego, czego nie zna. Na tym właśnie autorzy propagandy budują dogodny dla siebie scenariusz. Komuś wyraźnie zależy, by siać panikę i skłócać ze sobą narody. Modelowym tego przykładem jest nagonka na Syrię i Iran.
Dziwi mnie to bezkrytyczne i bezrefleksyjne poddawanie się antyislamskim stereotypom, szczególnie w Polsce, Ojczyźnie św. Jana Pawła II — papieża, który wzywał do wzajemnego poznania i dialogu z muzułmanami. Strach o którym mowa, wynika często niewiedzy. Człowiek bowiem boi się tego, czego nie zna. Na tym właśnie autorzy propagandy budują dogodny dla siebie scenariusz. Komuś wyraźnie zależy, by siać panikę i skłócać ze sobą narody. Modelowym tego przykładem jest nagonka na Syrię i Iran.
Subskrybuj:
Posty (Atom)


