Ależ to była wyprawa! Znajomi i rodzina drżeli ze strachu o
moje życie. No tak, przecież w Polsce wszyscy boją się Władimira Putina i
muzułmanów. Co oni sobie o mnie pomyśleli, kiedy przyjęłam zaproszenie
do tej „groźniej” Czeczenii? Przecież tam, wespół zespół, rządzą ci,
którymi straszy się cały „cywilizowany” świat. Tymczasem wróciłam cała i
zdrowa, ale coś we mnie pękło.
Zanim zabrałam się za pisanie relacji z wyprawy na Kaukaz,
zamieściłam kilka zdjęć i krótkich filmów na portalu społecznościowym,
dodając do nich spontaniczne komentarze „na gorąco”. Media
społecznościowe mają to do siebie, że rozkręcają dyskusję. Wymiana zdań i
opinii pozwoliła mi jeszcze lepiej zrozumieć z jak ubogim
społeczeństwem mam do czynienia. I nie chodzi mi o społeczność
czeczeńską, ale... polską. Jeśli dodać do tego porównanie z gnijącą
Europą Zachodnią, wychodzi bilans ujemny. I to my jesteśmy tutaj
przegranymi.