Rozmowa z Magdaleną Trojanowską, dziennikarką, koordynatorką działań
inicjatywy Stop Seksualizacji Naszych Dzieci i Prezesem Stowarzyszenia
Rodzice Chronią Dzieci.
Papież Benedykt XVI powiedział, że jeśli ideologia gender
zwycięży, to zrobi więcej krzywdy ludziom i narodom niż komunizm. Wielu
bagatelizuje przestrogę Ojca Świętego, wszak ciężko sobie wyobrazić, że
„tęczowe towarzystwo” może być groźniejsze od siły i terroru.
- Żeby zrozumieć co papież Benedykt miał na myśli trzeba ujrzeć
ideologię gender w jej prawdziwym wymiarze. Obecna narracja polskich
lewicowych organizacji nt. tego, czym jest idea gender jest taka, że nie
ma mowy o żadnej ideologii, ale jedynie rozważamy zagadnienie dotyczące
ról społecznych, jakie kultura przypisuje mężczyznom i kobietom,
zwłaszcza w kontekście dyskryminacji kobiet. Jednak Alfred Kinsey, który
powołał pierwszy Instytut Badań nad Płcią, Gender i Rozmnażaniem,
homoseksualista i pedofil, koncentrował swoje badania na udowodnieniu
tezy, że potrzeby seksualne większości ludzi nie są skierowane wyłącznie
na jedną płeć i swoją uwagę skupił na relacjach homoseksualnych, ale
także innych seksualnych dewiacyjnych zachowaniach, które sugerował, że
są społeczna normą. Również homoseksualista i pedofil dr J. Money (były
dyrektor Instytutu Kinsey’a), który sprecyzował i wprowadził pojęcie
gender w oficjalny obieg naukowy, w żadnym stopniu nie miał na myśli
dyskryminacji kobiet. Według niego gender to „płeć odczuciowa”.
Biologiczna płeć człowieka jest etapem ewolucji – możemy zapanować nad
ewolucją i medycznie zlikwidować biologiczne różnice płciowe, ale
znacznie ważniejsze jest według Money’a to, że w sferze psychicznej
identyfikujemy się „różnorodnie”! To wychowanie kształtuje naszą obecną
identyfikację z daną płcią i daną rolą społeczną – jednak gdy odrzucimy
wychowanie – to w każdym z nas jest „wyższa” zdolność miłości i pociąg
seksualny, niekoniecznie heteroseksualny. Konsekwencją tego sposobu
myślenia jest wniosek, że te rozróżnienia i role płciowe, ale co
najważniejsze – ograniczenia seksualnych ekspresji(!), które są dzieciom
narzucane w procesie wychowawczym należy zlikwidować. Gender – jest
więc roszczeniem geja o wykorzenienie norm społecznych, które go
piętnują i ograniczają jego zakres seksualnych swobód. Idea płci
społeczno-kulturowej gender jest homoseksualną propagandą na rzecz
swobody eksperymentowania seksualnego i w taki sposób się jawi w
„prawach seksualnych” pod postacią „zdrowia seksualnego”. „Prawa
seksualne” przywołane są w opracowaniach, wytycznych, programach,
zaleceniach i podręcznikach ONZ i jego agend – cytat z podręcznika
UNESCO brzmi: „seksualności nie można zrozumieć bez płci
społeczno-kulturowej gender”! Nurt feministyczny tylko adaptuje teorię
likwidacji stereotypów płciowych dla własnych potrzeb, a zajęte tym są
lesbijki, poczynając od Margaret Mead, przez Simone de Beauvoir po
Judith Butler.
