Tekst
powstał na przełomie lutego i marca 2018 roku i został
opublikowany w kwartalniku „Opcja na Prawo” (Nr
1/150, marzec 2018 r.)
O tym zdarzeniu opowiedziałam zaledwie kilku zaufanym osobom. Nigdy
wcześniej nie podzieliłam się tym publicznie. Zapytają Państwo –
jak to możliwe, że mając dostęp do łam publicystycznych przez
tyle lat milczałam na temat tej wstrząsającej historii? Być może
podświadomie uwierzyłam mojemu żydowskiemu rozmówcy,
antybohaterowi dzisiejszej opowieści. Szyderczym tonem zapewniał,
że i tak nikt mi nie uwierzy. Nie miał on wtedy pojęcia, że
rozmawia z przyszłą dziennikarką.
Do
niecodziennego spotkania doszło dekadę temu. Był środek zimy i
środek nocy. Na dworcu centralnym w Warszawie wraz z tłumem
podróżnych czekałam na opóźniony nocny pociąg relacji
Gdynia-Kraków-Zakopane. W oczekiwaniu na połączenie dostrzegłam
na peronie wyróżniającego się mężczyznę w średnim wieku.
Czarny kapelusz, biała koszula, gustowny szalik, nienagannie
skrojony garnitur i elegancki płaszcz jakoś nie pasowały do
podróżnego Tanich Linii Kolejowych. Stało się! Wsiedliśmy do
tego samego przedziału.
Jeszcze pociąg dobrze nie ruszył,
kiedy pan w kapeluszu ujawnił swój prymitywny charakter. Nie
pytając pozostałych podróżnych – czy w ogóle chcą tego
słuchać! – zaczął od ostentacyjnego obgadywania kobiety, która
odprowadziła go na peron. Przyznał, że to jego kochanka. Kpił z
jej ubioru, słabości do alkoholu i rozwiązłego sposobu bycia.
Dumnie podkreślał, że całkowicie ją od siebie uzależnił.
W
podobnym tonie zaczął opowiadać o kochankach ze Stanów
Zjednoczonych. Śmiał się, że wśród nich są sprzątaczki i
wszystkie go błagają, by ich nie zostawiał. Poczucie władzy nad
tymi kobietami zdawało się sprawiać mu wielką satysfakcję. Chyba
jeszcze większą ich upokarzanie. Nawiązując do romansów z USA
przyznał, że często tam bywa, bo ma podwójne obywatelstwo –
polskie i amerykańskie. I wreszcie dumnie podkreślił, że jest
Żydem.
